Contactloos betalen
Het was me gelukt. Bij de supermarkt wat te eten halen en dan contactloos betalen.
Onze bank (met een T) had al aangekondigd dat het saldo voor deze vorm van betalen verhoogd zou worden. Met dank aan het Covid-19.
Het voelt nog steeds een beetje vreemd, betalen zonder pincode!
Nu eten koken en dan aan tafel…

Een doffe dreun
We schrikken op!
Weer een vogel die zich te pletter vliegt tegen de ruit aan de tuinkant.
Ondanks de op de ruit geplakte silhouetten van roofvogels.
Met dank aan de Vogelbescherming.
In de wereld van vogels horen geen ruiten
Vliegen, zo vrij als een vogel.
Glas als beperking van die vrijheid.

Kinderhanden “door het glas” tegen die van opa en oma.
Huidcontact, gedacht zonder glas.
Huidhonger gestild.
Aanraken en aangeraakt worden!
Kun je ook contactloos liefhebben?
Bart Dertien

CONTACT ! ?
vanmorgen scheen het zonlicht
door een kier van de gordijnen
buiten stilte, alsof het zondag was
maar het is alwéér coronadag

sinds kort leven we allemaal
in een eigen corona-cocon
en trekken ons verplicht terug
op ons eigen eiland, blijven thuis

de muren beschermen ons
maar sluiten ons ook op
we houden heel verstandig
anderhalve meter afstand

we ontdekken andere vormenZonnige Dag Foto's, Afbeeldingen En Stock Fotografie - 123RF
van contact en verbondenheid:
maar bellen en mailen háált het niet
bij nabijheid en warmte

we zoeken naar een mooie balans
tussen ongerustheid en onbezorgdheid
koesteren de nieuwe stilte en rust
én houden goed contact met elkaar

in gedachten stuur ik iedereen
een hartelijke zonnige lentegroet
en een warme mantel als bescherming
tegen de gure corona-wind


Aleid Dertien

Crisis
Wat moeten we er van denken als het kwaad, bij wijze van spreken, alle mensen treft?
Er komen goede en minder goede dingen in mensen naar boven. Er is egoïsme, denk aan het hamsteren of mensen die zeggen ‘ik hoor niet bij een risicogroep, dus hoef ik er niet zo op te letten’. Maar er is net zo goed omzien naar de ander. Allerlei mensen bieden hulp aan bij ouderen en alleenstaanden.
Heeft het een betekenis dat dit gevaar op onze weg komt?
Wel kunnen we het een betekenis geven: namelijk dat we de goede ideeën die in ons opkomen voorrang geven boven de minder goede. Dat we de gedachten die ook goed zijn voor andere mensen de ruimte geven en uitvoeren en de egoïstische aan de kant zetten.
Een oud beeld kwam in mij op: God kan met een kromme stok een rechte slag slaan.
Met andere woorden: er gebeuren soms hele nare dingen, maar God kan dat ten goede keren.
Dat mag waar zijn en ik geloof daar ook in, maar wij zitten in dat verhaal niet met de armen over elkaar. Er komen immers goede en minder goede reacties en gedachten in ons op, als we zo’n goede gedachte voorrang geven, dan slaan wij als het ware ook een rechte slag.
En laten we God bidden om zijn zegen, laten we Hem bidden om het goede in ons te versterken.


Heb het leven lief
Als de stormwind gromt en als de lente komt
En verberg je niet
Als de regen valt of de donder knalt
Zing het hoogste lied
Vlieg in vogelvlucht door de blauwe lucht
Heb het leven lief
En wees niet bang


Ate Klomp

De Stoel
Een onverwacht bezoek in een flat bracht me voor verrassing.
De lift was buiten werking, en ik moest flink wat trappen lopen.
Laat ik het maar proberen, wat schetst mijn verbazing, een paar trappen lopen en daar zie ik een stoel met opschrift; Uitruststoel.
Die aanwijzing gaf me een duwtje, dus doorgaan met traplopen.
In een mensen leven kom je veel stoelen en teksten voorbij. Vroeger zag ik als kind in sommige woonkamers een plankje hangen, met een Bijbelse tekst daarop. Ik werd daar niet blij van en begreep die woorden niet. Sommige uitspraken of teksten blijven in je geheugen haken.
Martin Luther King sprak in 1963 deze woorden: “I Have a Dream”.
De wereld hoorde deze woorden, hij wist mijn leven is niet meer veilig. Verzoening brengen is moeilijk en soms bedreigend. Hij deed een oproep aan mensen op aarde, maak verbinding met elkaar, en leef daaruit!
Ook Jezus sprak die woorden maar ging nog verder met uitleg wat verbinding inhoudt. De verbinding met de Ander.
Elk mens heeft een eigen tekst die hem of haar dierbaar is in een ‘nu’ moment.
Ypie van der Veen

50 jaar!
50 jaar, vijf decennia, een halve eeuw, (ruim) een half mensenleven; je kunt veel namen bedenken voor 50 jaren. Onze kerk, de Menorah, bestaat binnenkort 50 jaar, wát een tijd. En die tijd is voorbij gevlógen!
Ik ben er getrouwd, op 22 -jarige leeftijd ben ik er gedoopt en heb ik belijdenis gedaan van mijn geloof, onze kinderen zijn er gedoopt, ouders zijn er uit begraven, ontelbaar veel voetstappen heb ik gezet in onze Menorah. En nu zal ik er in de toekomst afscheid van moeten nemen. En dat doet pijn!
‘Ik ga me ontheemd voelen zonder de Menorah en zonder onze gemeenschap”, hoor ik van gemeenteleden om mij heen. En, beste mensen, zo voel ik het ook. Maar het is niet anders, en het kán niet anders.
In dat kader moet ik denken aan mijn koor, CGK Ere zij God, dat al die 50 jaren de Menorah als haar thuishaven had. Het koor dat enige jaren geleden in de Menorah meewerkte aan een Evensong, die als thema had: ‘VERTROUWEN’. En dát moeten we hebben: vertrouwen! Vertrouwen in wat God met ons voorheeft, en vertrouwen in elkaar als gemeenteleden van de kerk van Drachten.
Want: een pessimist vindt moeilijkheden in iedere kans, maar een optimist vindt een kans in iedere moeilijkheid.
Het laatste lied dat we zongen in genoemde Evensong was: “Op aarde blijft de lofzang klinken” En zo is het. Is het niet in de Menorah, dan wel ergens anders!
Coby de Vries

Ga naar boven